در گوشه ی آسمان آبی خوش جای گرفته ای تو آرام
*
از چهره ی دل فروزت امشب گردیده زمین چو روز روشن
خندی به شب سیاه و تیره تا آنکه جهان شود چو گلشن
*
این تیرگی و فضای وحشت این ناله ی بلبلان در بند
از پرتو تو شوند روشن بر مقدم تو زنند لبخند
*
فانوس شب سیاهی هستی چون آیینه ساده ای و پر نور
بخرام در آسمان زیبا تا ظلمت و تیرگی شود دور
۳۹/۳/۲۷
ما را در سایت خورشید دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 113